Jak wyglądałby świat PHP, gdyby był tylko jeden framework? Jak wyglądałaby praca programistów PHP? Powiedzmy, że nie ma Zend, Symfony, CakePHP, Kohana oraz innych frameworków. Jest jeden framework, którego używają wszyscy programiści / firmy / studenci etc. To coś na styl Microsoftowego .NET Frameworka. Nie chcę tutaj gloryfikować Microsoftu. To tylko przykład.

Wyobraźmy sobie taką sytuację, że idziemy szukać pracy. Wymagana znajomość frameworka PHP. Bez określania jaki to ma być framework, ponieważ jest jeden.  Inna sytuacja – szukamy pracownika. Sytuacja analogiczna do poprzedniej – wymagana znajomość frameworka PHP. Jednego, znanego wszystkim. Inny przykład – mamy problem do rozwiązania. Obecnie trzeba szukać (p)odpowiedzi wśród osób znających dany framework. W mojej hipotetycznej sytuacji rozwiązania szukamy wśród wszystkich osób zajmujących się PHP, a nie tylko wśród zawężonej grupy. Nie byłoby pytań na forach w stylu „Jaki framework wybrać?”, „Który framework najlepszy?”, „Jakiego frameworka się nauczyć?”.

Dobrze, dobrze, a co z (do)wolnością i możliwością wyboru? To trochę przypomina sytuację, w której mamy monopol, brak konkurencji i narzucone odgórnie rozwiązanie. Monopol? To chyba nie to czego chcielibyśmy. W takiej sytuacji ten jeden jedyny framework niekoniecznie mógłby być dopracowany (elastyczny, wydajny, lekki etc.), ponieważ byłby jeden i wszyscy byliby niejako skazani na korzystanie z niego. Dzięki konkurencyjności, frameworkowemu pluralizmowi, powstają coraz to inne i, na pewno z założenia, lepsze rozwiązania. Przykładem może być framework Yii, który chwali się wydajnością przewyższającą konkurencję.